تغذیه پایدار

تغذیه پایدار به زبان ساده

غذا برای رشد و تأمین انرژی و حفظ و بهبود سلامت بدن ما ضروری است. اما همه فرایندهای تولید، تهیه، حمل و نقل، نگهداری و انبارداری و پخت و پز غذا فشار زیادی بر منابع طبیعی و محیط زیست ما وارد می‌کند. مصرف آب، فرسایس خاک، مصرف انرژی برای حمل و نقل، نگهداری و پخت و پز غذا، استفاده از کودهای شیمیایی، سموم دفع آفات نباتی و بسیاری از فعالیت‌های دیگر که در مسیر زنجیره تأمین غذا اتفاق می‌افتد، همگی از منابع طبیعی زمین به سرعت استفاده می‌کنند، به تولید گازهای گلخانه‌ای بیشتر منجر می‌شوند، دمای زمین را بیشتر بالا می‌برند و در نهایت به شتاب تغییرات اقلیمی می‌افزایند.  

علاوه بر این، جمعیت در دنیا به سرعت رو به افزایش است و این امر به ویژه در کشورهای در حال توسعه که زیرساخت‌های مناسب کمتری برای تأمین غذا، رفاه، بهداشت، امنیت، آموزش و سایر نیازهای مردم دارند، چالش بزرگتری ایجاد می‌کند. افزایش جمعیت نیاز به تأمین آب و غذا را حیاتی‌تر می‌کند، مسئله‌ای که به نظر می‌رسد تبدیل به بحران جهانی گرسنگی شده است!

از سوی دیگر، دسترسی بیشتر به غذاهای فراوری شده و فست فودها، رژیم غذایی جمع کثیری از مردم دنیا را به سمت تغذیه‌ای ناسالم و پرکالری، اما فقیر از مواد مغذی، هدایت کرده است. غذاهایی که به ظاهر سیر می‌کنند، اما سلول‌های بدن ما همچنان گرسنه و در انتظار مواد مغذی مورد نیاز خود هستند! نتیجه آنکه، این الگوی غذایی ناسالمِ رایج، با شیوع پرشتاب بسیاری از بیماری‌های مزمن مانند بیماری‌های قلبی عروقی، انواع سرطان‌ها و دیابت همراه می‌شود.

به این ترتیب، وقتی نگرانی‌های گفته شده در بالا را کنار هم قرار می‌دهیم، می‌بینیم که به یک راهکار مناسب نیاز داریم، تا ضمن این که از تغذیه سالم و سرشار از مواد مغذی بهره مند شویم و سلامت جسمی و روحی خود را تأمین کنیم، لازم است به این بیندیشیم که این غذا باید بهداشتی و ایمن و همیشه در دسترس باشد هم برای ما و هم، برای همه انسان‌های این کره خاکی!

بنابراین غذایی که کمترین تأثیرات مخرب زیست محیطی داشته باشد، همیشه در دسترسِ همه مردم، در سراسر جهان باشد و به رشد و سلامتی ما نیز کمک کند، می‌گوییم غذای پایدار.

 

اما به چه غذاهایی می‌گوییم غذای پایدار؟  

بر اساس نتایج به دست آمده از مطالعات دانشمندان، به طور کلی غذاهای گیاهی ویژگی های یک غذای پایدار را دارند. دانشمندان می گویند، تغییر سبک های غذایی به سمت غذاهای گیاهی برای تغذیه جمعیت رو به رشد جهان بسیار پایدارتر و مناسب تر است. در این سبک غذایی حبوبات بیشتر (لوبیا، نخود، عدس، بادام زمینی)، غلات کامل، سبزیجات، میوه‌ها و آجیل و مصرف کمترغذاهای حیوانی، به ویژه گوشت قرمز و گوشت فرآوری شده توصیه می‌شود. همچنین تأکید می‌شود که از غلات تصفیه شده و قندهای افزوده کمتر استفاده شود.  

 

نتیجه آنکه؛

برای تأمین غذایی که می‌خوریم، منابع طبیعی بسیاری مصرف می‌شود و اگر در تغذیه و سبک زندگی خود همچنان به شیوه کنونی ادامه دهیم، ضمن این که دمای کره زمین با سرعت بیشتری بالا می‌رود، بسیاری از منابع طبیعی کره زمین نیز نابود می‌شوند. غذاهای پایدار به دلیل این که کمترین آسیب را به منابع طبیعی وارد می‌کنند، راهکار مناسبی برای مقابله با این شرایط هستند.

 

 

 

درباره نویسنده

3 دیدگاه دربارهٔ «تغذیه پایدار به زبان ساده»

  1. Non recusandae aut sed dolorem. ipsa quo dicta blanditiis cumque qui suscipit. cum neque ut. optio porro voluptatum necessitatibus quas ea optio. Voluptatum harum architecto est. Id enim nobis dolorem. Est facilis occaecati quasi. Voluptatem ipsum nulla eius dolorum quisquam magni. Reprehenderit ab iusto.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *